महापुरुष श्री अच्युतानंदजी यांनी तिसरे महायुद्ध आणि त्याचे परिणाम याबद्दल लिहिलेले काही दुर्मिळ श्लोक आणि तथ्य-  

“तोके कहुतुबे जनम हेलेनि दर्शन करिचमुई ।

तोके कहुतुबे जनम हेबे प्रभू तरे गर बुझो तुही ।

प्रभू हरी नेबे बाणा हेबे ज्ञानी ते बुद्धि विवेक ।

अपना हस्तरे स्कंद चिदाईबे मिलिबे देबी भवन.”

“तोके कहुतुबे जनम हेलेनि दर्शन करिचमुई । तोके कहुतुबे जनम हेबे प्रभू थर गर बुझो तुही । बुद्धी विवेक को प्रभू हरी नेबे बना हेबे सुजाना । अपना हस्तरे स्कंद चिदाईबे मिलीबे देबी भवन.”    

अर्थ -  

अनेक भक्तांना भगवान काल्किदेवाचे दर्शन होईल आणि मी विश्वधारा प्रभूजींचे दर्शन घेतल्याचे जगाला सांगतील. आत्मज्ञानाचा मार्ग श्रेष्ठ मानणारे आणि स्वतःला शास्त्रांचे जाणकार व श्रेष्ठ मानणारे अनेक भक्त असले तरी ते लोक म्हणतील की अजून परमेश्वराचा ताबा घेण्याची वेळ आलेली नाही. भगवान कल्किला अजून अनेक वेळा यायचे आहेत आणि कलियुगाचे वय चार लाख बत्तीस हजार वर्षे आहे.    

जे लोक ज्ञानाद्वारे देवाचा शोध घेतील आणि तर्कशास्त्राचे अनुसरण करतील, ज्यांना भविष्यातील मालकांबद्दल माहिती नाही ते देवाच्या अवतारावर विश्वास ठेवणार नाहीत आणि त्यांच्या स्वतःच्या ज्ञानाचा अभिमान बाळगतील. त्यामुळे त्या वेळी देवी महामाया त्यांची बुद्धी हरण करेल आणि ते भ्रमात राहतील.    

असे लोक महाप्रभूंना ओळखू शकणार नाहीत आणि त्यांना परम स्वरूपाचे दर्शनही होणार नाही. पंचमहाभूते प्रलय आणि रोगराई अशा स्वयंनिर्मित ज्ञानींना त्यांची फुफ्फुसे बनवतील आणि ते सत्ययुगात प्रवेश करू शकणार नाहीत.    

धर्माच्या स्थापनेच्या वेळी रक्षणकर्त्या वत्सला प्रभूंच्या चरणी पूर्णपणे झोकून देणे, हेच मोक्षाचे द्वार आहे. भक्तांनी भगवंताचा ताबा घेतल्यानंतर ज्ञानमार्गाचा त्याग करून भक्तीमार्गाचा अवलंब करावा, कारण त्यातूनच मानवाची संसारातील व्याधींपासून मुक्ती होऊन शाश्वत शांती प्राप्त होईल.    

कलियुगात जळत असलेल्या मानवांना शेवटचा उपाय म्हणून मदत करण्याच्या उद्देशाने श्री भगवानांनी "सुधर्म महासंघ" ची स्थापना केली आहे आणि त्यानुसार धोरणे बनवली आहेत. परिपूर्ण जगात, ज्यांना भगवंताचे सान्निध्य प्राप्त करण्याची इच्छा आहे, ते स्वतःच्या आणि आपल्या कुटुंबाच्या सुरक्षेसाठी भगवंताने तयार केलेल्या नियमांचे पालन करतील आणि त्यांच्या मानवी जीवनाची जाणीव झाल्यावर ते भगवंताचे परम निवासस्थान असलेल्या श्री वैकुंठधामला जातील.    

ज्याप्रमाणे नद्या समुद्रात विलीन होऊन पूर्णपणे त्यात विलीन होतात, त्याचप्रमाणे आत्मा जेव्हा परमात्म्यामध्ये लीन होतो तेव्हाच मानवी जीवन सार्थक होते. म्हणूनच प्रत्येकाने सद्गुरूला पूर्णपणे शरण जाऊन परमेश्वरावर विश्वास ठेवला पाहिजे.  

 

                                  "जय जगन्नाथ"