बाउंश गछ रे धान आरंभिबे, गव गछ रे नडिआ। आउ न बर्षिब से इंद्र राजन, कृषि होइब पडिआ।। कुकुर गाइबे यजुः वेद छंद, बग पढुथिबे गीता। एकाले जाणिबु बारंग सुंदर, कलि न्कर जिबा कथा।।               (ग्रन्थ: पट्टामडाण, शिशु अनंत दास)   सारांश- शिशु अनंतजींना त्यांचा शिष्य बरंग विचारतो की कलियुगाच्या शेवटी कोणती लक्षणे दिसून येतील?  शिशू अनंत जी म्हणतात की बांबूच्या झाडापासून भात उगवेल. गब गच मध्ये नारळ वाढतील. इंद्र पाऊस पाडणार नाही. शेती राहणार नाही, जमीन रिकामी राहील. कुत्र्यांच्या तोंडातून यजुर्वेद निघेल आणि पक्षी गीता वाचतील. या वेळी तुम्हाला कलियुगाची प्रस्थानाची वेळ कळेल.   “अति असंभव प्रस्ताव कहिबा पुछिलु जेणु आंभकु। गोरू मनुष्य न्क पिरती होइब, थोकाए काल बेल कु।। श्रीफल, गुवात, पणस, कदलि, पक्व फल न मिलिब। गुणकर मूल्य षोलस मूल्य रे, लोडिले खरदि हेब।। गुड घृत द्रव्य देखि नाहिं नाहिं, पइसा बोलिबे नर। शुष्क मीन मत्स्य बिक्रय पासरे, पिटा पिटि हेबे आर।।“  - (आगत भविष्यांत मालिका, अच्युतानंद दास)   भावार्थ:- अच्युतानंद जी आपल्या शिष्य रामचंद्रांना कलियुगाच्या शेवटी कोणती लक्षणे दिसणार आहेत हे समजावून सांगतात आणि म्हणतात - तुमच्या विचारण्यावरून आम्ही तुम्हाला घडणार असलेल्या सर्व घटना सांगत आहोत. वयाच्या शेवटी गाय आणि माणूस यांच्यात प्रेम असेल. नारळ, केळी, फणस वगैरे पिकलेली फळे मिळणार नाहीत (आता या घटना घडल्या आहेत, जसे कार्बाइडने कृत्रिम रीतीने फळे पिकवले जातात). ज्याची किंमतही एकपट ऐवजी सोळा पट जास्त असेल, पण लोक आवश्यक ठिकाणी खरेदी करतील. गूळ, तूप, द्रव हा अत्यंत दुर्मिळ पदार्थ बघून लोक पैसे नाहीत म्हणत विकत घेत नाहीत. पण लोक मांसाच्या दुकानात मांस व मासे खूप भांडण होऊनही विकत घेतील.   “गोरु मनुष्य प्रसबिब, पाषाणे वृक्ष टि होइब।“  (तत्वबोधिनी गीता, अच्युतानंद दास)   भावार्थ:- कलियुगाच्या शेवटी आणखी आश्चर्यचकित घटना होतील, गाय मानवी मुलाला जन्म देईल यासारखे घटना होतील.आणि अगदी दगडाच्या शिखरावर झाडे आणि वनस्पती वाढतील. हे सर्व अशक्य वाटते, तरीही बरेच काही खरे असल्याचे सिद्ध झाले आहे. जय जगन्नाथ